Opactwo św. Dominika z Silos
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Wspólnota autonomiczna | |
Miejscowość | |
Kościół | |
Rodzaj klasztoru | |
Właściciel | |
Prowincja | |
Data budowy |
VI wiek |
Data zamknięcia |
1835 |
Data reaktywacji |
1880 |
Położenie na mapie Kastylii i Leónu ![]() | |
Położenie na mapie Hiszpanii ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Opactwo św. Dominika z Silos (hiszp. Monasterio de Santo Domingo de Silos) – męski klasztor benedyktyński w Santo Domingo de Silos, w Hiszpanii[1]. Słynie przede wszystkim ze śpiewu chorału gregoriańskiego. Należy do Kongregacji Solesmeńskiej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwszy klasztor pod wezwaniem św. Sebastiana, powstał na tym miejscu już w VI wieku, w okresie panowania Wizygotów. W X wieku nastąpił czas dynamicznego rozwoju klasztoru, głównie dzięki wsparciu Ferdynanda Gonzaleza, pierwszego hrabiego Kastylii. W XI wieku opactwo zostało odrestaurowane z polecenia Ferdynanda I Wielkiego, króla Kastylii i Leónu, przez św. Dominika z Silos, pod którego wezwaniem jest obecnie klasztor. Zaprojektowany przez opata kościół miał jedną centralną nawę i dwie boczne oraz pięć kaplic dołączonych do absydy i transeptu. Po śmierci św. Dominika w 1073 roku, budwę kościoła i krużganku ukończył opat Fortunius.
Od 1512 opactwo należało do benedyktyńskiej Kongregacji z Valladolid.
Opactwo zostało skasowane w 1835 roku, na mocy dekretów Juana Álvareza Mendizábala.
Klasztor reaktywowali w 1880 roku mnisi z opactwa św. Marcina w Ligugé, należącego do Kongregacji Solesmeńskiej.
Wspólnota ufundowała klasztory w Madrycie, Valle de los Caidos i w Leyre.
W 2000 kościół klasztorny uzyskał tytuł bazyliki mniejszej[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Monasterio de Santo Domingo de Silos. Abadia de Silos. [dostęp 2020-07-13]. (hiszp.).
- ↑ Opactwo św. Dominika z Silos w bazie gcatholic.org (ang.) [dostęp 2024-01-20]